Kan Kanseri (Lösemi)
Thursday, October 30, 2008 14:59
Son yıllarda lösemi tedavisinde uygulanan yeni yöntemlerle lösemili çocukların yaşamı Önemli Ölçüde uzatılmıştır; ama hâlâ tedavide bazı zorluklarla karşılaşılmaktadır. Bu nedenle lösemili çocukların özel ilgi, özen ve psikolojik desteğe gereksinimleri vardır.
Lösemi, kan yapıcı dokuları etkileyen ve kandaki akyuvarların aşın derecede artmasına neden olan kötü huylu bir hastalıktır. Hastalığın gidiÅŸine ve etkilenen akyuvarların türüne göre sınıflandırılır (lenfoblastik lösemi, miyeloblastik lösemi vb). Kesin nedeni bilinmemekle birlikte, HiroÅŸima’ya atom bombası atıldıktan sonra Japonya’da çok sayıda lösemi vakası görülmesi, radyoaktif ışınımın etkili olduÄŸunu düşündürmektedir. Hastalığın kalıtımla da ilgisi olduÄŸu sanılmaktadır. Virüslerin bazı hayvanlarda lösemiye yol açtığı bilinirse de insanda lösemi etkeni olduÄŸu kanıtlanmış bir virüs yoktur.
Tedavi amacıyla röntgen aletlerinin geliÅŸtirildiÄŸi 1920′lerde, kronik lösemi tedavisinde önemli adımlar atıldı. Ama akut lösemilerin tedavisinde, folik asit karşın ilaçların bulunduÄŸu 1950′lere deÄŸin hiçbir geliÅŸme kaydedilmedi. Çocuklarda daha sık görülen ve ilk belirtileri kansızlık, ateÅŸ, kanama ve lenf düğümlerinde ÅŸiÅŸme olan akut lösemilerin tedavisinde saÄŸlanan ilerlemeler, bu hastalarda eskiden çok düşük olan yaÅŸam süresinde önemli artışlar saÄŸlamıştır.
Yirmi yıl öncesine deÄŸin öteki kanser türleri gibi lösemi de çocuklarda kısa süre içinde ölümle sonuçlanırdı. 1970′lerden sonra baÅŸta çocukluk çağı lösemilerinin yüzde 80′ini oluÅŸturan lenfoblastik lösemi olmak üzere tedavide belirgin ilerlemeler saÄŸlandı. Bu ilerlemeler şöyle özetlenebilir: Olguların yüzde 90-95′inde tam iyileÅŸme (remisyon) saÄŸlanmış, tam iyileÅŸme saÄŸlanamayan olguların yüzde 60-70′inde 2-3 yıl sonra iyileÅŸme saÄŸlanarak tedavi kesilmiÅŸ, geri kalan yüzde 30-40′mda hastalık yinelemiÅŸtir.
Son yıllarda kemik iliği nakli gibi yeni tedavi yöntemlerine bağlı olarak lösemili çocukların yaşam süresi Önemli ölçüde uzatılmıştır.
