•    Ailede doğumsal sağırlık olgularının bulunması.
•    Gebelik sırasında annenin kızamıkçık, toksoplazmoz ya da herpes enfeksiyonu geçirmesi.
•    Yenidoğanın yüzünde, damağında ya da dış kulaklarında biçim bozuklukları görülmesi.
•    Bebeğin 1,5 kg’den düşük ağırlıkta doğması.
•    Doğumda kandaki bilirubin cranının aşırı yüksek olması.
•    Yenidoğanın bakteri kökenli menenjit geçirmesi.
•    Doğum sırasında bebeğin çok fazla oksijensiz kalması.
Bu koşullardan herhangi birinin varlığında bebeğin uzman bir hekime gösterilmesi gerekir. Ayrıca bebek normal görünse bile, işitme yeteneğini değerlendirmek için bazı basit kontrollann yapılmasında yarar vardır.

Bebek 2-3 aylıkken çevresindeki ani seslere normal olarak tepki gösterir. Bu gibi durumlarda irkilip irkilmediğine. dikkat etmek gerekir. Aynca zil, çıngırak, çan gibi nesnelerle ses çıkanlarak bu görüntülere gösterdiği tepki izlenir. Eğer işitme yeteneği normalse, bebek başını sesin geldiği yöne çevirecektir.

Sonraki aylarda anne baba ses çıkarmaya başlayıp başlamadığına ve değişik seslere nasıl tepki verdiğine dikkat etmelidir.
Bebeğin en azından yatar konumda sesin geliş yönünü ayırt edip edemediğini saptamak için şöyle bir yöntem uygulanabilir Anne bebeği kucağında tutarken, ikinci bir kişi bebeğin dikkatini çekmek üzere karşısına” geçer; üçüncü bir kişi de annenin hemen arkasında durarak değişik sıklık ve şiddette bazen sağ, bazen sol tarafta sesler çıkarır. İşitme yeteneği normal olan bir çocuk başını sesin geldiği tarafa, yani sağa ya da sola çevirecektir.
Üç yaşma yaklaşan çocuklarda deneme daha basittir. Çocuğa “Adın ne?” gibi sorular yöneltilir ya da “Bu oyuncağı al!”, “Elini kaldır!” gibi emirler verilir.
Daha büyük çocukların Önce sağ kulağına, sonra sol kulağma basit cümleler fısıldanarak ne kadar hızlı tepki gösterdiğine bakılır.
Bu denemeler yapılırken çocuğun işitmesini zorlaştıracak herhangi bir engel olmamalıdır. Örneğin kulak kiri, kulak iltihabı, soğuk algınlığı, kısaca ağız ve kulakları etkileyen bütün hastalıklar engel oluşturabilir. Eğer çocuk yapılan basit denemelerde yetersiz tepki verirse, hemen bir uzmana başvurmak gerekir. Yoksa işitme kusurunu azaltma ya da giderme olanağı bulunmayabilir.

Işitemeyen bir çocuk ne konuşmayı öğrenebilir, ne de normal toplumsal ilişkiler geliştirebilir. Her bin yenidoğandan 1-2’sinde sağırlık sorunu vardır. Bebeklerdeki sağırlıklar doğumsal olabileceği gibi, sonradan da ortaya çıkabilir. Doğumsal sağırlıklara yol açan nedenler şunlardır:
•    Kalıtsal bozukluklara bağlı genetik özellikler.
•    Doğum öncesinde, yani gebelik döneminde geçirilen kızamıkçık gibi virüs enfeksiyonları ya da etene engelini aşan talidomit gibi ilaçlar.
•    Doğum anında, hemen öncesinde ya da sonrasında ortaya çıkan olumsuz gelişmeler.
Yaşamın daha sonraki yıllarında sağırlığın ortaya çıkması viral enfeksiyonlara, menenjite, kulağa zarar veren antibiyotiklere ya da başka maddelere bağlı olabilir.

Sağırlığın bir meslek hastalığı olarak öncelikle bazı işkollarında ortaya çıkması sanayi devriminin yaşandığı 19. yüzyıla rastlar. Günümüzde ise makineleşmenin çok yaygınlaşması sonucunda sağırlık toplumsal ve mesleki hastalıklarla ilgilenen hekimlerin başlıca konularından biri haline gelmiştir.

Kurşun zehirlenmesi gibi zehirlenme türünden bazı meslek hastalıkları sırasında daha ağır bozuklukların yanı sıra ortaya çıkan işitme kaybı da mesleki sağırlık olarak değerlendirilir. Bu olgularda sağırlık hastalığın birçok belirtisinden yalnızca biridir. Gerçek mesleki sağırlıkta ise işitme duyusu gittikçe zayıflar ve ilerleyen işitme kaybı genellikle tek belirti olarak görülür. Mesleki sağırlığın başlıca nedeni gürültüdür. Ama her hastalık gibi bu meslek hastalığının ortaya çıkması da tek bir nedene bağlanamaz. Bozukluğa yol açan gürültünün özelliklerinin yanı sıra kişisel etkenler de mesleki sağırlıkta önemli rol oynar.